Dr n. med. Ryszard Maranda - Specjalista Urolog

Gabinety urologiczne w Tuszynie i Łodzi

Centrum Urologii Maranda sp.j.

Tuszyn ul. Polna 16/20
(Na terenie Kliniki Inventiva - Tuszyn
telefon kontaktowy: 665 303 630
wtorek, środa i piątek: 15.30 - 19.00

Gabinet Urologiczny

Łódź ul. Brzechwy 7 A
(I piętro) na terenie Remed –Rehabilitacja sp. z.o.o
telefon kontaktowy: 665 303 630
poniedziałek, czwartek: 15.30 - 19.00

Konsultacje po uprzednim ustaleniu terminu wizyty
pod numerem tel. 665 303 630
od poniedziałku do piątku w godzinach 10.00 - 18.00

Urostomia - przetoka moczowo-skórna - poradnik - Operacja metodą Brickera i Wallace II

Email Drukuj

Spis treści

 

VIII. Operacja metodą Brickera i Wallace II

Ponadpęcherzowe odprowadzenie moczu przy użyciu odcinka jelita cienkiego.

Ponadpęcherzowe odprowadzenie moczu przy wykorzystaniu fragmentu jelita cienkiego jako wstawki, zostało szeroko spopularyzowane przez Brickera w 1950 roku.

Różnice pomiędzy operacją Brickera i Wallace II polegają najogólniej mówiąc na sposobie wszczepienia moczowodów do wstawki jelitowej oraz miejscu, w którym dokonuje się zespolenia.

Przed operacją, w celu opróżnienia i przygotowania jelita do zabiegu, przewód pokarmowy chorego jest przygotowywany lekami odkażającymi i środkami przeczyszczającymi. Podaje się również środki przeciwdziałające zakrzepom.

Przed planowanym zabiegiem operacyjnym zaznacza się na skórze miejsce przyszłej przetoki moczowodowo-jelitowo-skórnej, tak, aby nowo wybrane miejsce było łatwo dostępne dla chorego i umożliwiało swobodne naklejenie płytki stomijnej. Takie miejsce znajduje się najczęściej bocznie i na prawo od pępka.

W przebiegu pooperacyjnym należy kontrolować diurezę z obu pozostawionych w nerkach, a wyprowadzonych przez wstawkę cewniczków moczowodowych, oraz zapewnić uruchomienie perystaltyki jelitowej. Początkowo stosuje się ok. 48 godzinne odżywianie pozajelitowe, a następnie odżywianie doustne. Powikłania pooperacyjne po zabiegu występują bardzo rzadko, a należeć mogą do nich niedrożność porażenna, niedrożność mechaniczna, przetoki moczowe, przetoki jelitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe.

Powikłania późne mogą polegać na pojawieniu się przepukliny okołostomijnej, zwężeniu wstawki w miejscu jej zespolenia ze skórą, z następową rozstrzenią pętli, wydłużeniu wstawki, wypadaniu przez otwór stomijny obwodowego odcinka wstawki, zwężeniu zespolenia moczowodowo-jelitowego. Problemem mogą być również zmiany zapalne skóry spowodowane uczuleniem na składniki sprzętu stomijnego lub niewłaściwym jego stosowaniem. U części chorych mogą tworzyć się kamienie nerkowe (5-10%), niekiedy też może dojść do postępującego uszkodzenia nerek.