Dr n. med. Ryszard Maranda - Specjalista Urolog

Gabinety urologiczne w Tuszynie i Łodzi

Centrum Urologii Maranda sp.j.

Tuszyn ul. Polna 16/20
(Na terenie Kliniki Inventiva - Tuszyn
telefon kontaktowy: 665 303 630
wtorek, środa i piątek: 15.30 - 19.00

Gabinet Urologiczny

Łódź ul. Brzechwy 7 A
(I piętro) na terenie Remed –Rehabilitacja sp. z.o.o
telefon kontaktowy: 665 303 630
poniedziałek, czwartek: 15.30 - 19.00

Konsultacje po uprzednim ustaleniu terminu wizyty
pod numerem tel. 665 303 630
od poniedziałku do piątku w godzinach 10.00 - 18.00

Urostomia - przetoka moczowo-skórna - poradnik - Operacje rekonstrukcyjne dróg moczowych z użyciem jelita

Email Drukuj

Spis treści

VII. Operacje rekonstrukcyjne dróg moczowych z użyciem jelita

Rozwój technik operacyjnych oraz poznanie ogólnoustrojowych następstw włączenia odcinka jelita do dróg moczowych przy wytwarzaniu i formowaniu przetok, zbiorników na mocz ze szczelną zastawką i zastępczego pęcherza jelitowego wywołał duże zainteresowanie tego typu operacjami. Właśnie izolowany odcinek jelita jest najczęściej używany do definitywnego odprowadzenia moczu.

Zasadniczy podział metod grupujących nadpęcherzowe odprowadzenie moczu i operacje rekonstrukcyjne dróg moczowych obejmuje:

1) Przetoki moczowe nie zapewniające trzymania (kontynencji) moczu.

Do tej grupy należą metody wykorzystujące różne odcinki jelita jako wstawki między moczowodami, a skórą np. operacja Brickera, Wallace II (wstawka z jelita cienkiego), wstawki z poprzecznicy lub innego odcinka jelita grubego. Takie przetoki wymagają zaopatrzenia pacjenta w dodatkowy sprzęt tzw. sprzęt stomijny. Są to najczęściej płytki samoprzylepne z pierścieniem zatrzaskowym i mocowanym do nich workiem. Ten system zaopatrzenia przetoki zapewnia maksymalną ochronę skóry i szczelność. Zabiegi zapewniają stały, swobodny odpływ moczu z nerek, co ma szczególne znaczenie w przypadku przewlekłej niewydolności nerkowej. Wstawka jelitowa eliminuje konieczność pozostawienia cewniczków umiejscowionych w nerkach, tak jak to ma miejsce w przypadku przetok moczowodowo-skórnych, zapobiegając wtargnięciu bakterii do nerki.

2) Metody zapewniające kontynencję (trzymanie) moczu.

Do tej grupy należą operacje polegające na wytworzeniu zbiornika jelitowego, wyposażonego dodatkowo w specjalny system zastawkowy, który uniemożliwia samoistny wypływ moczu na zewnątrz. System zastawkowy tworzy się zazwyczaj ze ściany jelita ukształtowanego w specjalny sposób.

Szczelny zbiornik na mocz powinien spełniać trzy warunki:

  1. utrzymywać niskie ciśnienie, nawet przy dużej objętości moczu,
  2. zapewniać możliwie minimalne wchłanianie wsteczne składników moczu przez śluzówkę zbiornika,
  3. nie powinien powodować negatywnych skutków dla ustroju pacjenta mimo wyizolowania odcinka przewodu pokarmowego.

U chorych operowanych taką metodą, konieczne jest opróżnianie zbiornika metodą cewnikowania. Należą do tej grupy między innymi szczelne zbiorniki na mocz z wykorzystaniem wyrostka, jelita cienkiego czy jelita grubego (operacja Kocka, Benchekrouna, Mainz pouch, Indiana pouch, Lundiana pouch i inne modyfikacje).

3) Metody zapewniające kontynencję (trzymanie) moczu, ale nie należące do omawianej przez nas tzw. urostomii, polegające na:

  • Wytworzeniu zastępczego pęcherza jelitowego (zbiornika zespolonego z szyją pęcherza lub kikutem cewki. Trzymanie moczu zapewnia system zwieraczowy cewki (Operacje Cameya I i II, Studera, Alciniego, Pagano i inne).
  • Zabiegi polegające na wszczepieniu moczowodów do wyłączonej odbytnicy, stanowiącej zbiornik na mocz, gdzie elementem utrzymującym mocz jest zwieracz odbytu.
  • Metody polegające na wszczepieniu moczowodów do jelita grubego, bez naruszania jego ciągłości. Mocz miesza się wtedy z naturalną zawartością jelita. Niestety powoduje to częste powikłania infekcyjne i zburzenia metaboliczne.