Dr n. med. Ryszard Maranda - Specjalista Urolog

Gabinety urologiczne w Tuszynie i Łodzi

Centrum Urologii Maranda sp.j.

Tuszyn ul. Polna 16/20
(Na terenie Kliniki Inventiva - Tuszyn
telefon kontaktowy: 665 303 630
wtorek, środa i piątek: 15.30 - 19.00

Gabinet Urologiczny

Łódź ul. Brzechwy 7 A
(I piętro) na terenie Remed –Rehabilitacja sp. z.o.o
telefon kontaktowy: 665 303 630
poniedziałek, czwartek: 15.30 - 19.00

Konsultacje po uprzednim ustaleniu terminu wizyty
pod numerem tel. 665 303 630
od poniedziałku do piątku w godzinach 10.00 - 18.00

Endometrioza układu moczowego - Objawy kliniczne i diagnostyka

Email Drukuj

Spis treści

 

Objawy kliniczne i diagnostyka:

Wykrywanie tego schorzenia jest trudne. Objawy kliniczne endometriozy zewnętrznej, związanej z drogami moczowymi, to przede wszystkim bolesność przy oddawaniu moczu, stolca, czasem krwiomocz. Bóle zlokalizowane mogą być w okolicy kości krzyżowej, pachwin, obytnicy, bioder, mogą być również odczuwane przy stosunkach płciowych lub defekacji.

Wynikają one zwykle z umiejscowienia ognisk endometriozy w odpowiednich odcinkach układu moczowego. Endometrioza powinna być wtedy różnicowana z innymi chorobami występującymi w zakresie tego narządu, tz. zapaleniem przewlekłym pęcherza, zapaleniem śródmiąższowym pęcheerza, gruźlicą pęcherza moczowego, nowotworami pęcherza i moczowdu.

Najbardziej patognomonicznym objawem jest krwiomocz, występujący cyklicznie, występujący u ok. 20% pacjentek z tym schorzeniem.

Rozpoznanie przeprowadza się na podstawie dokładnego wywiadu z uwzględnieniem przebytych zabiegów ginekologicznych, badania ginekologicznego, cytologicznego badania moczu, cystoskopii oraz metodami inwazyjnymi, takimi jak elektroresekcja przezcewkowa zmiany, ureterorenoskopia z pobraniem wycinków z moczowodu, laparoskopia diagnostyczna połączona ze zniszczeniem zmian  lub laparotomia. Konieczne jest każdorazowo rozpoczęcie diagnostyki od badania USG, niejednokrotnie pokazującego obraz guza, oraz wykonanie urografii, mogącej wykazać ubytki wypełnienia pęcherza, zastój w moczowodzie i narastające cechy wodonercza.

Badanie pielografii wstępującej, rzadziej obecnie wykonywane, ze względu na możliwe powikłania infekcyjne, może wykazać zwężenie moczowodu lub cechy guza. Badanie to powinno być raczej zastąpione ureteroskopią z możliwością pobrania wycinków ze zmiany.

Przydatne są również badania obrazowe, takie jak USG, NMR i CT, które często pokazują obraz guza. W rozpoznaniu należy zwrócić uwagę na cykliczne występowanie objawów.

Badaniem przez pochwę lub przez odbytnicę można stwierdzić bolesne, stwardniałe, nieregularne nacieki w jamie Douglasa lub więzadłach krzyżowo-macicznych. Badalne, tkliwe jajniki, a niekiedy nawet zmiany guzowate, mogą naprowadzać na prawidłowe rozpoznanie, dlatego bardzo istotne jest badanie ginekologiczne przeprowadzane przez każdego urologa.

W różnicowaniu należy uwzględnić łagodny lub złośliwy guz moczowodu, gruźlicę, a także jatrogenne zwężenie moczowodu.

Endometrioza pęcherza moczowego, swoim naciekiem może obejmować zarówno jego część wewnętrzną jak i część zewnętrzną. Przejście nacieku endometrialnego na mięśniówkę i śluzówkę pęcherza, jest najczęściej spowodowane wszczepem endometrium w czasie zabiegu (np. w czasie cięcia cesarskiego).

W ciężkich postaciach endometriozy naciekającej pęcherz, może dojść do powstania przetoki maciczno-pęcherzowej lub pęcherzowo-pochwowej. W zaawansowanych przypadkach endometriozy, wykonana cystoskopia pozwala stwierdzić na ściane tylnej pęcherza występowanie ogniskowego obrzęku, impresji ściany lub endometrialnego owrzodzenia.

Każdorazowo konieczne jest wykonanie w takim przypadku głębokiej, przezcewkowej elektroresekcji zmiany, tak aby uzyskać materiał do badania histopatologicznego.

Część zewnętrzna obejmuje błonę surowiczą pęcherza lub załamek pęcherzowy otrzewnej. Obserwujemy wówczas objawy podrażnieniowe ze strony pęcherza, które występują u ok. 75% chorych. Pomimo braku zmian w moczu, chore są niejednokrotnie, nieskutecznie leczone długotrwałą antybiotykoterapią, a ich dolegliwości takie jak: ból za spojeniem łonowym, częstomocz, naglące parcia, nykturia, nie ustępują po zastosowanym leczeniu.

Inaczej przebiega endometrioza moczowodu, której częstość występowania wynosi ok. 15 % wszystkich przypadków endomertiozy układu moczowego. Może ona występować jednostronnie lub znacznie rzadziej w obu moczowodach i najczęściej  występuje w dolnych, miedniczych odcinkach. Ta postać endometriozy występuje rzadko, a przed erą badań ureteroskopowych była prawie niemożliwa do zdiagnozowania. Choroba symulując guz nowotworowy moczowodu  była rozpoznawana dopiero w wyniku badania histopatologicznego, po zabiegu radykalnym, jakim była w takim przypadku operacja usunięcia nerki wraz z moczowodem i rozetą pęcherza.

Obecnie mając możliwości instrumentalnego wziernikowania moczowodu i pobrania z niego materiału do badania histopatologicznego, możemy niejednokrotnie uniknąć okaleczającego zabiegu chirurgicznego. Ale i obecnie ta postać endometriozy może stanowić zagrożenie zdrowia pacjentki, wywoływać, najczęściej przebiegający bezobjawowo, zastój w górnych drogach moczowych i doprowadzający do wodonercza. Zmiany obustronne , wywołując stopniowe narastanie niewydolności nerkowej, oraz możliwość infekcji mogą stanowić znaczny problem urologiczny. W endometriozie moczowodu wyróżniamy naciekanie, obejmujące ścianę i szerzące się do jego światła, oraz postać  (75-85%), naciekającą przydankę lub/i otaczające tkanki.

O mnie Endometrioza układu moczowego